داداش ابراهیم

طرح دوستی با شهید ابراهیم هادی

داداش ابراهیم

طرح دوستی با شهید ابراهیم هادی

داداش ابراهیم

=========================
وقتی اسم کانال می آید:
سرمایی ها یاد کانال کولر می افتند
سیاست مداران یاد کانال بین دریاها می افتند
رسانه ای ها یاد کانال تلویزون می افتند
اما عاشقان شهدا...
عاشقان شهدا به یاد کانال کمیل و حنظله می افتند
لطفا به این کانال توجه کنید،چون اگر این کانال از یاد بره ،کانال های دیگه جاشو میگیره...
نحن ابناء الخمینی
=========================
ما سینه زدیم بی صدا باریدند…
از هرچه که دم زدیم آنها دیدند…

ما مدعیان صف اول بودیم….
از آخر مجلس شهدا را چیدند…
=========================
عهدنامه با شهید
با دوست شهیدم عهد می بندم پای رفاقت او تا لحظه شهادت خودم ، خواهم موند و از تذکرات دوستانه او به هیچ وجه رو بر نمی گردونم .
امضا سیدمحمدیعقوبی
دوشنبه پانزده تیر سال 1394
نوزده رمضان 1436 (شب قدر)
=========================

دوست شهیدت کیه !؟
جستجو
نویسندگان
آخرین نظرات

قهرمان

سه شنبه, ۵ آبان ۱۳۹۴، ۱۱:۲۴ ب.ظ

حکم


حسین الله کرم،حسین جهانبخش


ﺩﺭ ﻭﺯﻥ 68 ﻛﻴﻠﻮ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺁﻣﻮﺯﺷﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﻳﻜﺒﺎﺭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻫﻤﻪ ﺣﺮﻳﻒ  ﻫﺎ ﺭﻭ ﻳﻜﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺷﻜﺴﺖ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻲ، ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺭﻭ ﻣﻲ ﺯﺩ ﺣﺘﻤﺎً ﺩﺭ ﻓﻴﻨﺎﻝ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻣﻲ ﺷﺪ. 

  ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺧﻮﺏ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻛﺜﺮ ﺣﺮﻳﻒ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺷﻜﺴﺖ  ﺩﺍﺩ. ﻭﻟﻲ ﺗﻮﻱ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ ﻛﺸﺘﻲ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻳﻜﺒﺎﺭ ﺧﺎﻙ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﻳﻚ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺑﺎﺯﻱ ﺭﻭ ﺑﺎﺧﺖ.



  ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻝ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻮﻡ ﺭﻭ ﻛﺴﺐ ﻛﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻱ ﺟﺒﻬﻪ ﻭ ﺗﻮﻱ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻧﺪﺭﺯﮔﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻒ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻲ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ ﺭﻭ ﺩﻳﺪﻡ ﻛﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻪ.

   ﺍﻭﻥ ﭘﺴﺮ ﺷﺐ ﺭﻭ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﺮﺩ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﮔﻮﺵ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻳﻢ. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮﺍﻱ آﺷﻨﺎﺋﻲ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ﮔﻔﺖ: "ﺁﺷﻨﺎﺋﻲ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻲ ﻛﺸﺘﻲ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﺗﻮﻱ ﻭﺯﻥ 74 ﻛﻴﻠﻮ ﻛﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻛﺸﺘﻲ ﺑﮕﻴﺮﻡ".

  ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭﻥ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﻭ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺤﺚ ﺭﻭ ﻋﻮﺽ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺁﺧﺮ ﻫﻢ ﻧﮕﺬﺍﺷﺖ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺑﺸﻪ. 

  ﻓﺮﺩﺍ ﻭﻗﺘﻲ ﺍﻭﻥ ﺁﻗﺎ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﺭﻓﺘﻢ ﻟﺐ ﺟﺎﺩﻩ ﻭﮔﻔﺘﻢ: "ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺸﻪ ﻗﻀﻴﻪ ﻛﺸﺘﻲ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻴﻦ". ﺍﻭ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻳﻪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ ﻭﮔﻔﺖ:

"ﺍﻭﻧﺴﺎﻝ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻲ ﺣﺮﻳﻒ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪﻡ ﻭﻟﻲ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﭘﺎﻫﺎﻡ ﺷﺪﻳﺪﺍً ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻤﺶ ﮔﻔﺘﻢ : "ﺩﺍﺩﺍﺵ، ﺍﻳﻦ ﭘﺎﻱ ﻣﻦ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﻫﻮﺍﻱ ﻣﺎﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ "، ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ: " ﺑﺎﺷﻪ ﺭﻓﻴﻖ، ﭼﺸﻢ". 

   ﺗﻮﻱ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺍﺻﻼً ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻱ ﻣﻦ ﻧﻴﻮﻣﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺷﮕﺮﺩ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻓﻦ ﻫﺎﺋﻲ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺭﻭﻱ ﭘﺎ ﻣﻲ ﺯﺩ ﺍﻣﺎ ﺍﺻﻼً ﺑﻪ ﭘﺎﻱ ﻣﻦ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻧﺸﺪ ﻭﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻛﻤﺎﻝ ﻧﺎﻣﺮﺩﻱ ﻳﻪ ﺧﺎﻙ ﺍﺯﺵ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱ ﺑﻪ ﻓﻴﻨﺎﻝ ﺭﻓﺘﻢ. 

   ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺭﺍﺣﺖ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺮﺍ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪﻩ ﻭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺑﺸﻪ ﻭﻟﻲ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﻜﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺍﻭﻥ ﺍﺯ ﻗﺼﺪ ﻛﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺑﺸﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺒﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻭﻥ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ. "  ﻭﻟﻲ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻒ ﻓﻴﻨﺎﻝ، ﺑﭽﻪ ﻣﺤﻞ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﻡ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺩﺍﺵ ﺍﺑﺮﺍﻡ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻥ. 

  ﺍﻣﺎ ﺗﻮﻱ ﻓﻴﻨﺎﻝ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻗﺒﻞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﭘﺎﻡ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﺩﻗﻴﻘﺎً ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺎﻱ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻦ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺁﻩ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﺩ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺭﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺿﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩ.

  ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻝ ﻣﻦ ﺩﻭﻡ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺳﻮﻡ ﺍﻣﺎ ﺷﻚ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺣﻖ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻴﻪ. 

ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺭﻓﻴﻘﻢ ﻭ ﭼﻴﺰﻫﺎﻱ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺍﺯﺵ ﺩﻳﺪﻡ. ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺷﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻓﻴﻘﻲ ﺭﻭ ﻧﺼﻴﺒﻢ ﻛﺮﺩﻩ". ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﺵ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻘﺮ ﻭﻟﻲ ﺗﻮﻱ ﺭﺍﻩ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﻱ ﺍﻭﻥ ﺁﻗﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻡ.

  ﻳﺎﺩﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺗﻮ ﻣﻘﺮ ﺳﭙﺎﻩ ﮔﻴﻼﻥ ﻏﺮﺏ ﺭﻭﻱ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﻛﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺭﺯﻣﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻱ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ:

 ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻫﺎﺩﻱ ﺭﺯﻣﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﺑﺎ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﭘﻮﺭﻳﺎﻱ ﻭﻟﻲ 


منبع :کتاب سلام بر ابراهیم

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی